aklım geride kalmasın...
12/12/2007
bugün kendimi iyi hissediyordum ya, hadi biraz sokaklarda fink atayım dedim...
eee hava da fena değildi hani; çok fazla üşümüyordu...
sanki ilkyazdan kalma bir gün...
bir iki saat yürüdüm sonra da doğru fizik tedaviye...
10. günüm...
epey bir yol aldım ama...
hem kolumdaki lenf ödemim azaldı hem de hareket kısıtlılığım: annemin yardımı olmadan giyinebiliyorum ve de zorlansam bile araba kullanabiliyorum :))
yarına ilişkin çok fzla düş kurmuyorum artık...
çünkü ne zaman plan yapsam altüst oluyor...
geçen bahara girerken,
-bu son yazım olacak olsa bile, yaşadığım en güzel yaz olacak, demiştim...
gerçi temmuz ayına kadar öyleydi...
ama ağustos ve sonrası...
33 yıllık yaşamımda en çok acı çektiğim, en çok canımın yandığı yaz oldu...
kemo ilaçları önce ellerimde, kollarımda yaralar açtı, sonra boğazımda ve vücudumdaki tüm mukozalarda...
ardından kan değerlerim düştü, febril nötropeni tanısıyla hastanelik oldum, beslenememeye bağlı protein eksikliğinden ödem gelişti, bir balon gibi şiştim, akciğerlerim başına kadar su doldu...sonrasında zaten bir daha ayağa kalkamadım,
ta ki bir kaç hafta öncesine kadar...
artık şımarma zamanı:
birazcıkın zorlansam da yeniden yürüyebiliyorum...
yemek yiyebiliyorum... (gerçi anam, hadi birazcık ye, diye ısrar etmese yemeyeceğim ama olsun, sonuçta yiyorum ya :))
evet, bugün geçmişte kalan yaz aylarının acısını çıkardım, bol bol yürüdüm...
gerçi yorgunluktan günün sonunda, sağ bacağım kelek attı, topallamaya başladım ama olsun...
ve şimdi bir daha plan yapmayacağım, diyorum...
diyorum ama bir türlü uslanmıyorum ki..
bak yine planlara başladım bile...
eğer işler yolunda gider ve bahar aylarını yeniden görebilecek olursam eğer (biraz daha yüzsüz davranıp, yaz aylarını da talep etsem mi acaba...)
bol bol kiraz yiyeceğim ve de çilek... hatta hergün ama hergün kilolarca...
neme lazım, giderken aklım geride kalmasın...
bir de bol bol araba kullanacağım :))
kendimi seviyorum,
canım kendim benim...
Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır